Data powrotu na Itakę

Tak jak dzięki DNA identyfikujemy zwłoki, tak dzięki astronomii ustalamy daty. Najlepiej wtedy, kiedy właśnie miało miejsce zaćmienie Słońca. Właśnie w Odysei Homer sugeruje, że Odyseusz wybił zalotników Penelopy w czasie zaćmienia Słońca.

https://vetulani.files.wordpress.com/2011/01/zac487mienie.jpg

Konkretnie było to tak: W czasie uczty zalotników Penelopy bogini Atena zamieszała im w głowie, tak, że widzieli posiłki skropione krwią, a zaraz potem wieszcz Theoclymenus przepowiedział wszystkim wejście do Hadesu, kończąc: „Słońce wymazano z nieba i złowrogie ciemności zaatakowały świat” (“έλιος δὲ ουρανου̃ ξαπόλωλε, κακὴ δ′ πιδέδρομεν χλύς”). Plutarch uważał, że był to opis zaćmienia Słońca.

Badacze Homera niezbyt wierzyli w realność opisanego zaćmienia. Nie było one opisywane w innych źródłach z epoki. Jednakże sprawę wzięli w swoje ręce astronomowie: Constantino Baikouzis i Marcelo Magnasco, poszukując innych odniesień astronomicznych w 20. księdze Odysei i znaleźli wielce ciekawy materiał.

Po pierwsze w dniu przybycia Odyseusza na Itakę Księżyc był na nowiu. To znaczy, że mogło wtedy nastąpić zaćmienie Słońca. Dalej, na sześć dni przed masakrą zalotników Wenus świeciła wysoko na niebie. Zaś 29 dni wcześniej Kalipso wysyłając Odyseusza o zachodzie kazała mu kierować się na widoczne równocześnie Plejady i gwiazdozbiór Wolarza, pozostawiając Wielka niedźwiedzicę po lewej.

https://vetulani.files.wordpress.com/2011/01/niebo-nad-itakc485.jpg

Niebo nad Itaką w południe 16 kwietnia 1178 roku p.n.e

Zaś 33 dni przed masakrą po naradzie bogów Zeus wysyła Hermesa na zachód, na Ogygię, z poleceniem, aby Kalipso uwolniła Odyseusza. Merkury szybko leci na Zachód i natychmiast potem zawraca na wschód. Jeżeli przyjąć, że oznacza to, że Merkury (czyli Hermes) świecił wówczas wysoko o świcie i znajdował się na zachodnim krańcu swojej trajektorii (co nie jest założeniem stuprocentowym, ale prawdopodobnym), to mamy opis praktycznie niepowtarzalnego zbiegu czterech zjawisk niebieskich.

Jeżeli tak było, to opisane zaćmienie Słońca było zaćmieniem z 16 kwietnia 1178 roku p.n.e. Było ono zaćmieniem całkowitym, widocznym tylko na Wyspach Jońskich, a nastąpiło dwie minuty po południu.

Advertisements

~ - autor: vetulani w dniu Lipiec 22, 2010.

Jedna odpowiedź to “Data powrotu na Itakę”

  1. bardzo ciekawe…
    A co ma wspólnego z neurobiologią?
    Bo ze Homer pisał więcej prawdy niż wielu skłonnych jest mu przyznać, to zupełnie inna historia. W ogóle to ciekawi mnie opinia psychologów na temat ludzi którzy z uporem odrzucają prawdziwość pewnych przekazów, gdyż jest ona niezgodna z ich mniemaniami o porządku świata…

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: